Mijn muzikale “carrière”

Op mijn 11e verjaardag kreeg ik mijn eerste computer. Een NMS8250 van Philips. In een MSX2 zit standaard een PSG chip, waarmee je 3 kanalen tonen kunt generen en nog een kanaaltje voor ruis. Vrij brakke sound eigenlijk. Philips had ook een muziekmodule op de markt, met een keyboard, maar helaas was die nogal duur. Ook werd het niet door veel software ondersteund. Een paar jaar later was ik daarom hartstikke in mijn sas met een goedkopere Japanse module met een chip met maar liefst 6 kanalen FM sound + drum sounds. En een weer een jaartje later was de Muziekmodule opeens een stuk goedkoper (MSX werd overal gedumpt). Ook was er opeens Tracker software waar je zelf makkelijk mee kon componeren. Veertien of vijftien jaar was ik toen ik daarmee begon. Het was hartstikke leuk om zelf sounds te maken, zelfs techno-achtige sounds.

Een groot deel van deze tracks zijn als achtergrondmuziek gebruikt bij een zogenaamde diskmagazine. Sunrise was een stichting voor MSX-achtige zaken. Op mijn 15e was ik hoofdredacteur van Sunrise Special, een diskette met 720 kB die artikelen, software en dus ook muziek bevatte die elke 2 maanden naar Sunrise leden werd verstuurd. (Je kunt deze nu nog downloaden bij msx.org.)

Toen ik 17 was kocht ik mijn eerste gitaar. Meteen een elektrische, geïnspireerd door met name Nirvana. Ik heb hem nog steeds. Het gaf me een heel andere kijk op muziek en toen ik even later Sonic Youth ontdekte was dat een nog grotere inspiratiebron voor mijn muzikale probeersels. En mijn MSX2 werd aan de wilgen gehangen.

In 1995 heb ik de grote stap naar de stad gemaakt. Die stad, Nijmegen, was dan wel niet zo groot, maar het was een hele grote verandering. Daar had ik opeens ook een echte PC. Met Windows. Ugh. Ik ging al snel experimenteren met muzieksoftware en zo kwam ik wederom bij trackers terecht. Een klein beetje gespeeld met Fast Tracker en daarna heel erg veel met Impulse Tracker. De meeste .it files kan ik nog steeds openen met Schism Tracker en Cheesetracker, waarvan allebei Debian en Ubuntu packages zijn: lang leve vrij software.

Marcus had ik al eens ontmoet in Heerlen. Kort verhaal met eeuwig leven en een groot kruisbeeld. Zijn derde studie was filosofie, in Nijmegen deze keer. Zo kwamen we elkaar weer tegen en elkaars muzikale voorkeuren en drang tot creatie waren een perfecte match. Voor muzikaal plezier dan. Terugkijkend is het duidelijk dat onze muziek en onze stad niet bij elkaar pasten. ik denk dat we in een stad als Berlijn of New York gewoon echt serieus met ons bandje hadden door kunnen gaan. In Nijmegen en omstreken liep een groot deel van het publiek al weg na een paar minuten, een ander groot deel bleef staan uit fatsoen en dan hadden we nog een kleine schare trouwe volgers. Dit was ruim voor de tijd van online sociale netwerken en SoundCloud. We hadden een klein beetje succes op MP3.com, maar ja…

…wordt vervolgd